توده فقط یک محله نیست؛ بخشی از حافظه تاریخی و هویت اشکذر است؛ محله‌ای که شن‌های روان، بخشی از مردمانش را به باغستان کوچاند، اما نتوانستند پیوند توده‌ای‌ها را با زادگاهشان از بین ببرند؛ پیوندی که در روضه‌های امام حسین(ع)، آش گندم، کل‌کل‌های شیرین با باغستانی‌ها و خاطرات نسل‌به‌نسل‌شده، هنوز زنده است؛ آن‌قدر زنده که ما توده‌ای‌ها باور داریم: هرجا برویم، بالاخره به توده برمی‌گردیم!