توده فقط یک محله نیست؛ بخشی از حافظه تاریخی و هویت اشکذر است؛ محله‌ای که شن‌های روان، بخشی از مردمانش را به باغستان کوچاند، اما نتوانستند پیوند توده‌ای‌ها را با زادگاهشان از بین ببرند؛ پیوندی که در روضه‌های امام حسین(ع)، آش گندم، کل‌کل‌های شیرین با باغستانی‌ها و خاطرات نسل‌به‌نسل‌شده، هنوز زنده است؛ آن‌قدر زنده که ما توده‌ای‌ها باور داریم: هرجا برویم، بالاخره به توده برمی‌گردیم!

حکایت ما از دو رفیق می‌گوید که در کنار روزه‌داری، لحظات شاد و مفرحی را رقم می‌زنند. بیایید ببینیم چگونه یک سوال بی‌پیرایه می‌تواند به خنده تبدیل شود.