در روستای حسین‌آباد شهرستان اشکذر، میان زمین‌های کشاورزی و دل‌های پاک فرزندان خانواده‌های کارگر و کشاورز، آیینی زنده بود که امروز شاید در یاد و خاطره‌ها گم شده باشد: هدیه دادن انار به معلم. دانش‌آموزان، که در کنار والدینشان به کشت و کار می‌پرداختند، هر بهمن و اسفند، با پس‌انداز اندک خود - گاه یک شاهی، گاه پنج شاهی یا یک ریالی - به عنوان نمادی از عشق و ارادت، بر تن انار می‌کوبیدند؛ میوه‌ای که از آغاز پاییز تا تحویل سال، در خنکای بالاخانه یا گودال باغ، منتظر لحظه‌ی تقدیم به معلم بود. این آیین کودکانه، بیش از آن‌که معنای مادی داشته باشد، عمق احساس و احترام فرازندکان به مقام معلم را نشان می‌داد