در پی انتشار یادداشت علی مشیری نیا در روزنامه بشارت یزد به شماره ۶۵۲ مورخ ۱۳۹۷/۹/۲۲ که با عنوان “دم خروسِ فولاد آلیاژی ایران برای فرار از افکار عمومی” در این پایگاه خبری منتشر شد؛ شرکت فولاد آلیاژی ایران جوابیه‌ای در روزنامه مذکور به شماره ۶۷۹ پنجشنبه ۲۷ بهمن‌ماه سال ۱۳۹۷ منتشر کرد که ضمن تامل بر جوابیه شرکت فولاد آلیاژی ذکر چند نکته خالی از لطف نیست.

جوابیه فولاد آلیاژی (برای مشاهد در اندازه بزرگتر کلیک کنید!)

اما به‌عنوان مقدمه عرض می‌شود که از منظر نگارنده خاص‌ترین ویژگی انسان اجتماعی بودنِ انسان است و خاص‌ترین ویژگیِ انسانِ اجتماعی ارتباطی بودنِ او و نیز بهترين نوعِ ارتباط تعامل و گفتگو است. پس به همین بهانه نگارنده به سهم خود از این رویداد استقبال نموده و منتظر شنیدن حرف‌هایی از این دست می‌ماند، چه اینکه در سایه گفتگو است که خیلی از سوءظن‌ها به حسن ظن و بسیاری از زشتی و پلیدی‌ها جای خود را زیبایی و حُسن می‌دهد. در سایه گفتگو راه‌های جدیدی گشوده و خلاقیت آدمی به تحرک درآمده و طرحی نو در می‌افتد.

… و اما

اولا: در یادداشتی که در جوابیه به آن اشاره شد، آلايندگي زیست‌محیطی و سبز بودن یا نبودن فعالیت شرکت فولاد آلیاژی مقصود نگارنده نبوده است و از همین حیث نیازی هم به ارائه آمار و مستندات نبوده و نیست.

دوم اینکه: گرچه به‌زعم شرکت آلیاژی ایران، نگارنده تحقیقات لازم را در مورد آلايندگي شرکت مذبور و یا شرکت‌های هم‌جوار را به عمل نیاورده است اما چه خوب بود تا این شرکت زودتر و در زمان اعتراضات مردمی که به انحای مختلف بروز و نمود پیدا کرد، در کنار مردم قرار می‌گرفت و در صفوف اعتراض مردمی حاضر و هم‌صدا و هم پای مردم شهرستان اشکذر در راستای مبارزه با آلاینده‌های زیست‌محیطی قرار می‌گرفت و یا اگر ادعایی مبنی بر حضور در این تجمعات مردمی و یا اقداماتی در این راستا دارند را لااقل آن حضور و آن اقدامات را رسانه‌ای کنند تا همگان بر آن واقف شوند، چه اینکه باید باور کنیم که نامحرمی در بین ما نیست و این مردم نجیب قابلیت این را دارند که تمام مسائل را با آن‌ها به مشارکت بگذاریم.

در بخشی از جوابیه آمده است که آلايندگي شرکت‌های هم‌جوار به حساب آلاینده بودنِ شرکت فولاد آلیاژی نوشته‌شده است که باید گفت: وقتی شما که در همسایگی شرکت‌های آلاینده قرار دارید تا این حد منفعل عمل کرده و به اقرار خودتان به چند انتقاد بسنده کرده‌اید، چگونه از مردم عادی و یا روزنامه‌نگار به قول شما “پایتخت‌نشین” انتظار تحقیق بیشتر دارید؟ و یا اینکه اساساً وقتی “روزنامه‌نگار پایتخت” نشین صدای مردم شهرستان اشکذر را شنیده است، آیا شرکت فولاد آلیاژی که در هم‌جواری با مردم این شهرستان به سر می‌برد، صدای مردم را شنیده؟ و اگر صدای مردم شنیده پاسخ آن شرکت چه بوده است؟

سوم اینکه: در متن جوابیه و با ارائه آمار و ارقام، شرکت فولاد آلیاژی مدعی شده است که این شرکت در بحث تولید فولاد کمترین مصرف آب را دارد اما مقصود نگارنده فولاد موجود که هم‌اکنون فعالیت دارد، نیست بلکه در پی یادداشت قبلی که اتفاقا در قالب پرسش مطرح‌شده است این است که توسعه “یزد یک” با این بحران بی آبی و بارش‌های منفی و فاجعه‌بار با چه توجیهی صورت می‌گیرد؟ آیا به‌صرف اشتغال‌زایی و به صرف اینکه شرکت نامبرده از شرکت‌های سبز محسوب می‌شود و یا اینکه تولید فولاد در این شرکت با کمترین آب مصرفی صورت می‌گیرد، دلیل و بهانه قابل‌اعتماد و قانع‌کننده‌ای برای توسعه “یزد یک” محسوب می‌شود؟

بی شک پاسخ نگارنده و نیز هر عقل سلیم دیگری منفی است، چه اینکه حق حیات برای تک‌تک شهروندان محفوظ است و حیاتی‌ترین عنصر طبیعیِ حیات آب است. اگر بخواهیم به پیش‌بینی و تذکر کارشناسان خبره و دلسوز حوزه آب اعتماد کنیم، نه‌تنها طرح‌های توسعه‌ای صنایع پر آب خواه باید متوقف شوند بلکه با صنایع تولیدی فولاد می‌توانند با تغییر در ساختار صنعتی خود به تغییر جایگاه فعلی خود به‌عنوان تولیدکننده فولاد به صنایع تولیدات پایین‌دستی در این صنعت و یا کاهش از حجم تولیدات این کارخانه‌ها، دوستی و صداقت خود را به اثبات برسانند.

باشد که شاهد پاسخی قابل شان افکار عمومی و شهروندان استان یزد باشیم.

در پايان؛ امید است با ادامه یافتن این گفتگوها و یا حتی برگزاری مناظره رسانه‌ای با کمک اصحاب رسانه استان یزد ره‌یافتی برای برون‌رفت از این شرایط حاد و خطرناک پیدا شود. باشد که با حمایت و پشتیبانی عزیزانی که علاقه‌مند به فرهنگ و تاریخ این استان دارالعباده هستند سایه شومِ تزلزل و نابودی را از سر خانه پدری دور سازیم.

پی نوشت: در دیدار هیئت‌مدیره موسسه حامیان هوای پاک اشکذر با دادستان شهرستان اشکذر مطرح شد؛ عدم پایبندی فولاد آلیاژی ایران به تعهدات خود در قبال مطالبات مردم شهرستان اشکذر