پیرمرد حجت آبادی تعریف می کرد که یک روز همسرش برای نخستین و آخرین بار از او گوشوارهٔ طلا خواست؛ خواستهٔ عجیبی از زنی که هیچگاه اهل طلا نبود. اما ماجرا وقتی روشن شد که آن جفت گوشواره هرگز به گوشِ او نرسید و در نخستین فرصت، راهی ضریح مطهر امام رضا(ع) شد.

در روزگاری که دیگ‌های سنگی آبگوشت، با چربیِ «مانده‌یِ شب‌های پیش» پر مزه تر می شد، آبگوشت نه تنها یک وعده غذایی، که مظهر برکت و همبستگی بود. از «نخودآبِ» شفابخش تا ماجرای طنزآمیز پیرمرد اشکذری و حکایت لرزشِ بِلَرزُک، نگاهی داریم به فرهنگ غذایی ساده اما پرمهر مردمان دیارمان در گذشته.