دیروز در چهارچوب رقابت‌های هفته یازدهم، تیم اشکذر در حالی به مصاف رقیب خود رفت که تغییرات روی نیمکت و حضور کادر فنی جدید، روح تازه‌ای به کالبد تیم دمیده بود. بازی با ضرب‌آهنگی متعادل شروع شد و هر دو تیم در میانه میدان جدالی پایاپای را به نمایش گذاشتند. با وجود تلاش‌های دو تیم برای نفوذ به عمق دفاع یکدیگر، نظم تدافعی اشکذر با هدایت کادر جدید، اجازه خودنمایی چندانی به مهاجمان حریف نداد.

ستاره بی‌چون و چرای این میدان، دروازه‌بان آماده تیم اشکذر بود. او با واکنش‌های تماشایی و خروج‌های به‌موقع، بارها مانع فروپاشی دروازه شد و ثابت کرد که در روزهای سخت، می‌توان به دستان مطمئن او تکیه کرد. اگر درخشش خیره‌کننده او نبود، شاید نتیجه‌ای غیر از تساوی صفر-صفر روی تابلو نقش می‌بست.

اما این مسابقه تنها در ابعاد فنی خلاصه نشد. از همان دقایق ابتدایی، رفتار مربیان و بازیکنان تیم حریف که به نظر می‌رسید استراتژی «جنگ روانی» را جایگزین تاکتیک‌های فوتبالی کرده‌اند، روی اعصاب بازیکنان ما رژه می‌رفت. اعتراض‌های بی‌مورد و رفتارهای تحریک‌آمیز نیمکت‌نشینان حریف، جو بازی را به شدت ملتهب کرد.

این تنش‌ها با سوت پایان بازی نه تنها فروکش نکرد، بلکه به اوج خود رسید. جنجال و حواشی ایجاد شده در پایان مسابقه توسط اعضای تیم مقابل، صحنه‌هایی را رقم زد که زیبایی‌های فوتبال را تحت‌تاثیر قرار داد. با این حال، اشکذر نیم‌فصل را با ایستادگی در برابر این فشارها به پایان رساند تا با کادر جدید، خود را برای نیم‌فصل دوم و روزهای بهتر آماده کند.