• Sabat
  • 4386438


  • کد خبر: 61089
      منتشر کننده: خاتمی
        تاریخ انتشار: چهارشنبه ۴ اسفند ۱۳۹۵ - ۱۲:۵۰
    کارگاه مردم شناسی از رویا تا طلسم با موضوع ملاحظاتی پیرامون فرهنگ خواب در ایران عصر سه شنبه توسط محقق انسان شناسی تصویری دانشگاه مونیخ و با همکاری انستیتو ایفاگ آلمان، دانشگاه یزد و خبرگزاری جمهوری اسلامی استان یزد در دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه یزد برگزار شد.

    به گزارش اشکذر خبر ، ایرج اسماعیل پور قوچانی محقق مردم شناس دانشگاه مونیخ در این کارگاه علمی با ارائه گزارشی از مطالعات هشت ساله در خصوص فرهنگ خواب در کردستان ایران اظهار کرد: سیستم خواب شرقی به لحاظ اصول دال و مدلول بسیار پیچیده تر از سیستم خواب غربی است و تحلیل آن نیز با توجه به دیدگاه های مختلف، مانند دیدگاه فروید درباره خواب، دشوار است.
    وی ادامه داد: بدون شناخت زبان فارسی نمی توان سیستم خواب ایرانی و رویاهایی که در خواب دیده می شود را تفسیر کرد.
    اسماعیل پور قوچانی افزود: هر جامعه ای سیستم بصری خودش را دارد که این سیستم بصری بر اساس زبان کار می کند و هر زبان دو جهت حرکت مجاز و استعاره را دارد و معانی کلمات در آن به صورت تصادفی نیست بلکه دارای منطق مشخصی است که تحلیل خواب و دیگر مباحث فرهنگی با توجه به بستر زبانی آن باید صورت گیرد.
    وی تصریح کرد: تفاوت درایدا با متفکران قبل او در خصوص زبان در این است که او متعقد بود که چیزی غیر از دال در جهان خارج وجود ندارد، درحقیقت او همه چیز را در بستر زبان قابل تصور می دانست و معتقد بود در خارج از زبان چیزی وجود ندارد.
    این محقق انسان شناسی تصویری دانشگاه مونیخ گفت: درایدا علاوه بر این مباحث، عنصر زمان را نیز در زبان وارد و به آن عمق بیشتری داده و معتقد است معانی کلمات در زمان همواره در حال حرکت است.
    اسماعیل پور قوچانی ادامه داد: در سیستم دلالت شرقی جایگاه نویسنده و خواننده به صورت مداوم در حال جابجایی است که این موضوع را در تخلص شاعران فارسی گو می توان دید که آنها از قالب خود خارج شده و از بیرون، خود را مورد خطاب قرار می دهند.
    وی تصریح کرد: در خصوص خواب هم دقیقا همین اتفاق می افتد، هرآنچه که در خواب می بینم دارای معانی ‘آن سویی’ است که این معانی تنها از طریق یک سیستم دال و مدلولی بسیار پیچیده قابل درک است.
    ایرج اسماعیل پور قوچانی (Iradj Esmailpour Ghouchani) فیلمسازو انسان شناس تصویری در سال ۱۳۸۵برای اولین بار درس انسان شناسی تصویری را در دانشگاه تهران و دانشگاه هنر تدوین و تا سال ۱۳۸۸ به تدریس آن مشغول بوده است.
    وی از سال ۱۳۸۸ در آلمان به عنوان محقق با دانشکده مردم شناسی دانشگاه مونیخ مشغول همکاری است.
    وی همچنین با موزه های هنری بزرگی مانند موزه هنرهای معاصر تهران، هلیش موزیوم، موزیوم کوارتیه در شهر وین و … همکاری نزدیک و یا اجراهای کارگاهی دارد.
    منبع : ایرنا

    لینک کوتاه : http://ashkezarnews.ir/EpwPG

  • Telegram
  • ارسال نظر :

    پاسخ دهید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

    تکمیل کنید *