• Sabat
  • 4386438


  • کد خبر: 45406
      منتشر کننده: سردبیر
        تاریخ انتشار: دوشنبه ۲۷ مهر ۱۳۹۴ - ۱۲:۲۶

    استاد شهید مطهری در مورد انحرافات و عزاداری‌های بدون جهت‌گیری می‌گوید :

    عزاداری سنتی امروز امام حسین (ع) در اسلام تبدیل حرکت بنیادین به عادت است. این عزاداری که به‌حق درباره‌اش گفته‌شده «من بکی او ابکی او تباکی و جبت له الجنه» که حتی برای تباکی (خود را شبیه گریه کن ساختن) هم ارزش فراوان قائل شده، در اصل فلسفه‌اش تهییج احساسات علیه یزیدی‌ها و ابن زیادها و به سود حسین‌ها و حسینی‌ها بوده است.

    در شرایطی که حسین به‌صورت یک مکتب در یک‌زمان حضور دارد و سمبل راه و روش اجتماعی معین و نفی‌کننده راه و روش موجود معین دیگری است، یک قطره اشک ریختن واقعا ً نوعی سربازی است، در شرایط خشن یزیدی، در گروه حسینی‌ها شرکت کردن و تظاهر به گریه کردن بر شهدا نوعی اعلام وابسته بودن به گروه اهل حق و اعلان‌جنگ با گروه اهل باطل و در حقیقت نوعی ازخودگذشتگی است.

    اینجا است که عزاداری حسین بن علی یک حرکت است، یک موج است، یک مبارزه اجتماعی است؛ اما تدریجاً روح و فلسفه این دستور فراموش می‌شود و محتوای این‌طرف بیرون می‌ریزد و مسئله شکل یک «عادت» به خود می‌گیرد که مردمی دورهم جمع بشوند و به مراسم عزاداری مشغول شوند، بدون اینکه نمایانگر جهت‌گیری خاص اجتماعی باشد و بدون آنکه ازنظر اجتماعی عمل «معنی‌داری» به شمار رود، فقط برای کسب ثواب (که البته دیگر ثوابی هم در کار نخواهد بود) مراسمی را مجرد از وظایف اجتماعی و بی رابطه با حسین‌های زمان و بی رابطه با یزیدی‌ها و عبیدا… های زمان به پادارند.

    اینجاست که حرکت تبدیل به بنیادین عادت شده و محتوای ظرف بیرون ریخته و ظرف‌های خالی باقی‌مانده است. در چنین مراسمی است که اگر شخص یزید بن معاویه هم از گور بدرآباد، حاضر است که شرکت کند! بلکه بزرگ‌ترین مراسم را به پا دارد. در چنین مراسم است که نه‌تنها «تباکی» اثر ندارد اگر یک من هم اشک نثار کنیم به‌جایی برنمی‌خورد.

    لینک کوتاه : http://ashkezarnews.ir/72rMv

  • Telegram
  • ارسال نظر :

    پاسخ دهید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

    تکمیل کنید *